_Vesti
STADION FUDBALSKOG KLUBA PARTIZAN
STAMBENA ZGRADA SA SUPERMARKETOM NA JOVANOVOJ PIJACI
Muzej 25. maj
Muzej je naručen i projektovan kao namenski građen muzejski objekat, prvi namenski izgrađen objekat te vrste u Beogradu, sa izložbenim prostorom i prostorijama za čuvanje, održavanje i rad na eksponatima – u ovom slučaju to su zbirke poklona koje je dobijao predsednik FNRJ/SFRJ Josip Broz Tito od 1945. godine. Zbirke poklona, od kojih je (i danas) najbrojnija zbirka štafeta, su do tada bile izložene u manjem objektu u neposrednoj blizini rezidencije u Užičkoj 15, koji nije imao adekvatne kapacitete za čuvanje i prezentovanje. Nakon internog konkursa početkom 1960. godine, odabrano je rešenje Mihaila Jankovića, kojim je dat nacrt za zgradu Muzeja darova (i danas je u istom obliku) i za uređenje partera pristupnog platoa na padini između Botićeve ulice i Bulevara Oktobarske revolucije, koje je sadržalo centralno postavljenu kaskadnu fontanu i zelene površine sa drvoredima i pristupnim stazama po obodu, a naknadno i nameštaj za muzej.
Integralni deo objekta jesu i mozaik na fasadi sa predstavom boraca i radnika (autor Boško Karanović), freska „Život, stradanja i borba naroda na području kraja presednika Josipa Broza Tita od srednjeg veka do oslobođenja“ (autori Raul Goldoni, Margarita Trkulja) i reljef sa prikazom putovanja Josipa Broza Tita do 1962. godine (autor nepoznat).
Od samog početka objekat je projektovan, realizovan i koristi se u kontinuitetu do danas kao muzejska ustanova, koja je namenjena javnosti i otvorena za publiku.
Originalni projekat, 1960. godina: arh. Mihailo Janković i projektni biro „Stadion“, i to izrada kompletnog projektnog elaborata Muzeja 25. maj i dizajn nameštaja za muzej: vitrine, fotelje, jedan kompetni salon, biblioteku, nameštaj za bioskop, nameštaj za magacine i postamente za izlaganje. Biro „Stadion“ izrađuje arhitektonsko-urbanistički projekat i za stadion JNA (FK Partizan) 1948-1951. (autori Mihailo Janković i Kosta Popović) i pripadajući Sportski park sa parkingom (arh. Mirjana Marjanović).
Projekat pejzažne arhitekture i pošumljavanja, 1961. godina: pejz. arh. S. M. Milinković.
Projekat i izrada mozaika na fasadi, 1961. godina: Boško Karanović; saradnici: Marinko Benzon, Boško Petrović, Jovan Kratohvil, Lazar Vozarević.
Projekat i izrada freske, 1961. godina: Raul Goldoni, Margarita Trkulja; tehničar: Ivan Auzec.
Projekat i izrada reljefa, 1962. godina: nepoznato.
Projekat uređenja pristupnog platoa na severo-istočnoj padini Topčiderskog brda, 1978. godina (pozvani beogradski konkurs): arh. Marija Jovin i arh. Branislav Jovin.
Palata Srbija
Istovremeno sa razmišljanjima o prelasku grada na drugu obalu reke Save, 1947. godine raspisan je konkurs za tri reprezentativne građevine Novog Beograda – zgradu CK KPJ, hotel i palatu Predsedništva vlade FNRJ. Jasna opredeljenost Novog Beograda kao upravljačkog grada nove jugoslovenske države u velikoj meri je odredila karakter i uslove konkursa za idejna rešenja zgrada Centralnog komiteta KPJ i Predsedništva vlade FNRJ. Raspisivači konkursa bili su Predsedništvo vlade FNRJ za objekat najviše državne vlasti i Centralni komitet KPJ za objekat najviše partijske institucije. Kao lokacija za podizanje dva najvažnija objekta novog grada, prema direktivama ministra građevina FNRJ Vlade Zečevića, određen je prostor omeđen rekom Savom i rukavcem Dunava, u priobalnom pojasu od 150 do 200 metara širine. U trenutku raspisivanja konkursa bilo je dovršeno nasipanje ovog dela novobeogradske teritorije, tako da su se stekli svi uslovi za početak gradnje.
Prema pobedničkom konkursnom projektu iz 1947. godine predviđena je izgradnja monumentalne građevine sa osnovom u obliku slova N, čija su dva konkavno izvijena krila povezana poprečnim traktom. U stilskom pogledu ovako zamišljena građevina predstavljala je spoj između dva pristupa – modernističkog i monumentalnog. Prema ovom projektu otpočela je izgradnja 1948. godine, ali je sledeće godine bila obustavljena. Do tada je podignuta armiranobetonska skeletna konstrukcija bočnih krila i delimično konstrukcija središnjeg dela građevine. Nakon šestogodišnjeg prekida radova, izvođenje je nastavljeno prema projektu arhitekte Mihaila Jankovića.
Originalni projekat, 1947: arh. Vladimir Potočnjak, arh. Zlatko Nojman, arh. Anton Urlih, arh. Dragica Perak.
Projekat izmena, 1955: arh. Mihailo Janković i projektni biro „Stadion“.
